Οι Εν Νικοπόλει Άγιοι

Οι Εν Νικοπόλει Άγιοι

Ο ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ

O Άγιος Ηλιόδωρος έζησε τον 4ο αι. και διακρίθηκε για την ευσέβειά του και την ενάρετη πολιτεία του.
Υπήρξε Επίσκοπος Κερκύρας, η οποία υπαγόταν στην πνευματική εξάρτηση και δικαιοδοσία του αρχιεπισκόπου Νικοπόλεως.
Με την ιδιότητα αυτή έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ η οποία αναθεμάτισε τον αιρεσιάρχη Άρειο και διακήρυξε την θεότητα του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδας, δηλαδή την ομοουσιότητα του Υιού προς τον Πατέρα και κατόπιν στην τοπική Σύνοδο της Σαρδικής (342-343).
Μετά την 1η Οικουμενική ο Άγιος Ηλιόδωρος έγινε αρχιεπίσκοπος Νικοπόλεως μέχρι της Κοιμήσεως του το 343 μ. Χ.
(“ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ”, Κων/νου Ηρ. Δεσπότη-Εκδόσεις Παρακαταθήκη- Θεσσαλονίκη 2009- β΄ έκδοση).

Ο ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΔΟΝΑΤΟΣ

Ο Άγιος Δονάτος έζησε γύρω στον 5ο αι. επί βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού, υπήρξε Επίσκοπος Νικοπόλεως, συμμετείχε στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο που έλαβε χώρα στην Έφεσο το έτος 431 ψηφίζων ενάντια στις αιρετικές διδασκαλίες του Νεστορίου.
(Αρχιμ. Φιλαρέτου Βιτάλη, Ἀσματική Ἀκολουθία τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Νικόπολης).

Ο ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΑΤΤΙΚΟΣ

Έζησε στα μέσα του 5ου αι. Και διακρίθηκε για την θερμή του πίστη, την ευσέβεια και τον φόβο του Θεού. Αγωνίστηκε κατά της αίρεσης του μονοφυσιτισμού, η οποία υποστήριζε την μία φύση του Κυρίου, την θεία .
Ο Άγιος μαζί με τους άλλους πατέρες υποστήριξε θερμά και με επιχειρήματα τις δύο φύσεις του Χριστού (την θεία και την Ανθρώπινη κατά το ορθόδοξο δόγμα μας).
Η βία και η τρομοκρατία όμως που ασκήθηκε στους πατέρες της Συνόδου αυτής από τους υποστηρικτές του μονοφυσιτισμού εξανάγκασε τους Πατέρες να αθωώσουν τον αιρετικό Ευτυχή.
Ο Αττικός και οι υπόλοιποι πατέρες συναισθανόμενοι το λάθος τους αποκηρύσσουν κι αποδοκιμάζουν την απόφαση της Συνόδου της Εφέσου και συμμετέχουν στην νέα Σύνοδο , την Δ΄ Οικουμενική που συγκλήθηκε το 451 μ.Χ. στην Χαλκηδόνα , όπου υπεραμύνονται της ορθόδοξης αληθείας για την θεανθρώπινη φύση του Χριστού μας.
Πέθανε το 457 υπερασπιζόμενος μέχρι την τελευταία του στιγμή την Ορθόδοξη Πίστη.
(“ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ”, Κων/νου Ηρ. Δεσπότη-Εκδόσεις Παρακαταθήκη- Θεσσαλονίκη 2009- β΄ έκδοση

Ο ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Ο Άγιος Αναστάσιος έζησε στα μέσα του 8ου αι., υπήρξε Επίσκοπος και Πρόεδρος Νικοπόλεως, συμμετείχε στην εν Νικαία έβδομη Οικουμενική Σύνοδο (787) στηλιτεύοντας τους εικονομάχους αιρετικούς, δογματίσας υπέρ της τιμητικής προσκύνησης των αγίων εικόνων.
(Αρχιμ. Φιλαρέτου Βιτάλη, Ἀσματική Ἀκολουθία τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Νικόπολης).

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ
ΗΛΙΟΔΩΡΟΥ, ΔΟΝΑΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΟΥ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Ἦχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.
Τῆς Πίστεως πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξου στερροί, ποιμένες γεγόνατε, ἐν Νικοπόλει σεπτοί, Πατέρες τρισόλβιοι. ὅθεν μετά ἀγγέλων, καί πιστῶν αἱ χορεῖαι, ὕμνους χαριστηρίους, πρός ὑμᾶς νῦν κροτοῦμεν. Διό ἐκδυσωποῦντες Χριστόν, εὔχεσθε σωθῆναι ἡμᾶς.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ
Ἦχος πλ. δ΄ Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Τοῖς θεοφόροις καί σεπτοῖς Πατράσι σήμερον προσπεφευγότες οἱ πιστοί, καθικετεύομεν λυτρωθῆναι ἐκ κινδύνων τήν Ἐκκλησίαν καί ἡμᾶς τούς ἀνυμνοῦντας τήν πανίερον καί φωσφόρον αὐτῶν μνήμην. ὅπως κράζωμεν. Νίκας δίδετε, ὦ Ποιμένες θεσπέσιοι.